Democratie

Gisteravond was ik bij de gemeenteraadsvergadering van Renkum omdat de voortgang van het MFC 3b4 en de plannen voor het centrum van Renkum op de agenda stonden. Ikmkwam te vroeg, toch zat de raadszaal al helemaal vol, ik kreeg met moeite een stoel.
Die mensen waren allemaal gekomen voor het agendapunt 'bestemmingsplan Munnichhof' .  Geen idee waar dat is, maar in de buurt van de bibliotheek volgens mij.
Dat plan moet gewijzigd worden om de bouw van 14 appartementen in de sociale sector mogelijk te maken, zo weet ik nu. En de bewoners zijn tegen.
Ze vinden dat er te veel groen verloren gaat, dat er te veel appartementen gebouwd gaan worden, dat het de gemeente en de woningbouwvereniging alleen maar om het geld gaat. En blijkbaar zijn er al allerlei inspraakrondes en gesprekken met partijen geweest.
Het college stelt de wijziging van het bestemmingsplan voor. Het college heeft in de raad, dualisme of niet, eigenlijk altijd een meerderheid van de raadsleden achter zich staan.
Gemeentebelangen gaf aan nu toch tegen te zullen stemmen, de PvdA gaf aan niet unaniem te zijn en dus verdeeld te zullen stemmen.
De spanningen op de publieke tribune nam zichtbaar toe.
Partijen vroegen om een hoofdelijke stemming. Dat houdt in dat er niet door handopsteken gestemd wordt, maar dat elk raadslid apart om een 'voor' of 'tegen' gevraagd wordt.
We konden het vanaf de zijlijn niet bijhouden. Maar uiteindelijk was de uitslag 12 stemmen voor, 11 stemmen tegen. Het voorstel aangenomen met de kleinst mogelijke meerderheid....
Publieke tribune verslagen naar huis. De democratie in zijn essentie.
En dat kan dan heel spannend zijn, zonder dat je zelf een belang bij de discussie of uitslag hebt.
Overigens zijn alle voorstellen mbt Renkum probleemloos door de coalitiepartijen akkoord bevonden.

drukke directeuren

Tijdens onze 'retraite' in Vught hebben de aanwezige gelderse directeuren allemaal weer geklaagd over het gebrek aan tijd, over hoe adhoc en 'in de waan van de dag' we allemaal en het werk zijn. En hoe weinig we toe komen aan terugkijken, aan reflecteren, afstand nemen, jezelf eens kritisch in de spiegel (laten) kijken enzovoort.
En we gingen allemaal naar huis met een nieuwe gewoonte die er toe bij zou dragen dat we dat voortaan wél zouden gaan doen.
Nu heb ik met 3 andere collega-directeuren toch al weer bijna twee jaar (denk ik) een intervisie-groepje. Dat is ooit ontstaan vanuit de Werkplaats en vanuit precies dezelfde behoefte als in Vught weer naar voren kwam. We komen zo om de drie maanden bij elkaar en bespreken dan situaties of problemen waar één van ons, of wij allemaal, mee zitten. Erg leuk, zinvol en ook gezellig.
Vandaag is die afspraak voor (volgens mij) de derde keer verschoven. Telkens komt er voor één van ons iets tussen. Heel legitiem hoor, en ook begrijpelijk, maar wel zorgelijk. En eerlijk gezegd, diep van binnen ben ik ook altijd blij als het niet doorgaat. Want ook mijn dagen zitten vol met 'waan'.
Gelukkig heb ik déze nieuwe gewoonte nog wel steeds, en hij begint ook echt te beklijven.
Ik weet niet of ik echt dagelijks zal blijven bloggen, maar zeer regelmatig zeker wel.
Ik vind het leuk, en ook leuk om zelf af en toe terug te lezen. Ik krijg niet zo veel reacties, maar kan wel zien dat er af en toe mensen mijn blog bezoeken. Ik ga er dus rustig mee door.
En voor mijn intervisie-vrienden is er weer een nieuw datumvoorstel de deur uit. Eens zal het weer lukken!

E-boeken

Eigenlijk heb ik er nooit veel vertrouwen in gehad, in de rol die bibliotheken kunnen hebben als het gaat om het uitlenen van e-boeken. We zijn er op landelijk niveau al jaren mee bezig en we zijn niet verder gekomen dan het aanbieden van een aantal rechtenvrije (dus oude!) titels en een klein aantal titels die je 'streaming' , dus van achter je pc moet lezen.
De VOB praat nu, na jaren soebatten, niet langer met de gezamenlijke uitgevers, maar met de uitgevers afzonderlijk. Om te kijken of we voor titels uit hun fonds het recht op uitlenen kunnen afkopen. Want er moet natuurlijk wel flink voor betaald worden. En het gaat ook niet om de toptitels, maar om ' the shoulder en de tail' om even in de taal van 'the long tail' te blijven.
Volgens BNL, die vandaag bij BSG de stand van zaken rond Bibliotheek.nl kwam toelichten, zijn de bibliotheken daarbij echt wel een interessante partij. Ook al beginnen uitgeverijen en het Centraal Boekhuis ook allemaal zelf hun 'leenplatform'. Want het gaat helemaal niet meer om bezit, maar om toegang en beschikbaarheid.
De bibliotheken zijn dan een route richting e-boeken. En een druk gebruikte route, zo verwacht men, want ze zijn goed bekend en worden al door veel mensen gebruikt om aan leesvoer te komen.
Het kan dus allemaal heel prima naast elkaar bestaan. De lezer tikt waarschijnlijk de gewenste titel in bij een zoekmachine (Google of ... De nationale bibliotheekcatalogus) en kan dan de e-boeken die hij zoekt lenen. En als hij lid is van de bibliotheek kan dat tegen gunstige tarieven.
Zou het zo kunnen gaan werken? Misschien wel, dacht ik vanmiddag.
Maar wat duurt het lang  en wat kost het een hoop overheidsgeld! En wat ben ik bang dat de lokale overheid dat dan toch ten koste laat gaan van de fysieke bibliotheek in het dorp.....

Onderweg

Sinds ik bij de Bibliotheek Veluwezoom werk, rij ik heel veel kilometers. Niet alleen van huis naar werk, maar ook tussen de verschillende vestigingen.
Van mijn kantoor in Dieren naar huis is het, met hier en daar de standaard vertragingen, altijd een uur rijden. En als er een groot artiest in Gelredome staat, kan ik beter eerder naar huis gaan. Ik heb er wel eens 2,5 uur over gedaan....
Ik doe dit nu ruim 3 jaar en inderdaad, het went.
Ik merk dat ik de tijd tijdens het rijden steeds vaker gebruik om de dag te overdenken, om bepaalde gesprekken nog eens na te lopen of juist voor te bereiden. Ondertussen moet je natuurlijk nog wel je aandacht bij het verkeer houden. Maar dat lijkt aardig goed te gaan. Niet alleen de route, maar ook de verkeersstromen, de drukte en de gemiddelde snelheid worden routine. Er moeten alleen geen echt onverwachte dingen gebeuren, denk ik. Maar dat was vroeger op de fiets ook al zo.
Zo is de rit niet echt verloren, maar helpt hij ook om even afstand te nemen, of tot nieuwe inzichten en plannen voor de volgende dag te komen.
Waar ik slecht aan kan wennen is dat de werkdag met al dat reizen zo lang wordt. Al met al ben ik dagelijks toch zo'n 11 uur van huis. En ik ben zo graag thuis.....

Vergeten!

Om 23.00 uur kwam ik er achter dat ik nog geen blog geschreven heb vandaag. Daar gaat mijn goede gewoonte. Dus toch nog even dit bericht. Er is dus vandaag geen blog.
Doet me denken aan die mop van die krantenjongen die aan de deur komt om te zeggen dat de krant vanwege het zeer slechte weer vandaag niet bezorgd wordt :-)).
Morgen oplevering inrichting Velp.

Multitasken

Vrouwen kunnen veel dingen tegelijkertijd. Ik vertel dat altijd aan iedereen die het horen wil. Want ik  zie het bewijs daarvan voortdurend om me heen en ik ben er, al zeg ik het zelf, zelf ook een uitstekend voorbeeld van. Vandaag was weer eens zo'n dag.
Je kunt het altijd zien aan mijn bureau. Ligt helemaal vol met mappen en papieren, en met al die 'dossiers' ben ik op dat moment ook echt bezig. Ik bel iemand terwijl ik een mail over heel iets anders opstel. Als ze dan opnemen aan de andere kant, schakel ik moeiteloos over.
Zo heb ik vandaag: Gebeld over de lampen in Oosterbeek, foto's over opgestuurd, nog even naar Oosterbeek gebeld. Gemeente Renkum gebeld over de renkumcard. Gemeente Rheden gebeld over de productbegroting, ambtenaar niet aanwezig, mailtje gestuurd. Salarisoverzichten gecontroleerd en gefiatteerd. Ingelogd bij de bank, geld van de ene naar de andere rekening overgemaakt, salarissen klaar gezet om te betalen. Idem met de loonbelasting. Met Kerst en Astrid de jaarcijfers doorgenomen, mail voor Edwin opgesteld met onze vragen en opmerkingen. Poging tot nieuwe afspraak met financiële commissie gedaan. Mail opgesteld over personeelsdiner. Alsnog een uitnodiging verstuurd voor de opening van Velp. Afspraken uit een overleg van gisteren uitgeschreven en opgestuurd. Mary aan de lijn gehad. Telefonische afspraak met consulent van het uitzendbureau. Met Tanja de nieuwsbrief doorgesproken. Met Kerst naar de cijfers mbt leden en uitleningen besproken. Gebeld met Louis om aan te geven daar problemen mee lijken te zijn. Brief gemaakt om contract met de websitebeheerder opgezegd. Eerst nog even met de accountmanager daarvan gebeld. Reactie op een brief van een klant opgesteld, even gechecked bij Wieke. Een en ander doorgestuurd naar Jopie. Arbeidsovereenkomst gecontroleerd en ondertekend. Gebeld met nieuwe medewerker, ingesproken op voicemail.
En ik vermoed dat ik zo nog maar het een en ander vergeten ben. Ergens heb ik ook nog mijn boterhammetjes opgegeten...

Gedoe

Vanochtend was er weer een 'algemene personeelsbijeenkomst', nu in de nieuwe bibliotheek van Velp. We begonnen met een rondleiding door bibliotheek en ROC en iedereen was  enthousiast. Natuurlijk zijn er nog zaken niet optimaal, maar we werken aan verbeteringen.
Eigenlijk is vooral v-smart nog steeds de boosdoener. Er zijn nog zoveel zaken niet regulier en routinematig , dat de druk op de medewerkers nog steeds te hoog is. En het management rekent met een uitleenproces en een bezetting die gebaseerd is op goed werkende automatisering. En daar gaat het dus niet mee op dit moment.
Daarna bespraken we het medewerkerstevredenheidsonderzoek, de mogelijke manieren van werken in de nieuwe organisatie per 1 april en het flinke informele circuit, dat de laatste weken voor veel gedoe heeft gezorgd. Praten met je collega's is nodig en zelfs wenselijk, maar de speculaties en meningen van de laatste tijd hielpen niet mee bij het verbeteren van de sfeer en het ondersteunen van collega's die het moeilijk hebben.
De sfeer was goed, vond ik, open en betrokken. Het is niet makkelijk om in een vrij grote groep dit soort zaken samen te bespreken Ik hoop dat ook mijn collega's zich gehoord voelden, maar ook dat ze nu meer dan eerst de stap zullen zetten om vragen te stellen als dingen onduidelijk zijn, of als ze zaken niet kunnen plaatsen.

Mensen

Ik had vandaag een vrije dag. Vaak doe ik dan toch nog wel het een en ander voor het werk, mails lezen, mensen bellen, een notitie afmaken. Maar vandaag ben ik, samen met mijn broer en schoonzus, op verjaardagsvisite gegaan bij mijn tante. Haar eerste verjaardag zonder mijn oom Jan aan haar zijde.
Er is veel ziekte en zorg in de familie, neef, oom, nicht, broer. Dus gaat het gesprek over chemo's bestralingen, doorzetten, aankomen en afvallen. En dan het volgende moment over kinderen die stage lopen, vakanties die geboekt zijn, verhuis- en trouwplannen.
En dat is natuurlijk ook heel goed. Sommige dingen zijn zo angstig, dat je er niet echt goed bij stil durft te staan. En verder gaat het leven om je heen ook heel gewoon door. Voor niemand staat de wereld stil, iedereen doet zijn dagelijkse dingen. En je moet zelf tenslotte ook boodschappen doen, het huis poetsen en eten.
Maar het is soms wel raar om je dat te realiseren, als je eigen dagen nooit meer hetzelfde zijn.