Wat een dag dinsdag! Wat een oranje toestand en wat een hoop commentaar op alles en iedereen!
De commentator op de jurken van de gasten, op de speeches, op het al dan niet hoge emotiegehalte van de blikken die over en weer gingen. En dan nog diezelfde dag dan weer het commentaar van de commentatoren op de commentatoren.
Op twitter zie je dat dan allemaal voorbij komen, althans, in mijn geval slechts een zeer klein gedeelte. En ik krijg het al behoorlijk mee, dus kun je nagaan.
Lastig bestaan toch, zo in de openbaarheid. Iedereen vindt er altijd iets van en zegt dat dan ook. En soms ook onverbloemd en recht voor zijn raap. Daar moet je dan toch maar tegen kunnen. Dat mensen je een saaie doos vinden, dat je beter thuis had kunnen blijven, dat je een bolle kop hebt, dat je te dik, dun, wit of rood bent, kortom, dat je er niet uitziet!
Misschien went het, maar ik zou het vreselijk vinden. Al die mensen met hun oordelen. Terwijl ze je niet kennen, niets weten van de omstandigheden waarin je opereert, niets weten van de opdracht waarmee je op pad gestuurd bent. Kortzichtige mensen, die roepen voor dat ze nadenken. Eigenlijk gewoon heel domme mensen, dus.
Hé, ik kan het ook!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten