Vandaag nam de directeur van de Liemers Bibliotheken, Dick Steenhuizen, afscheid. Ik ken hem vooral uit het netwerk van gelderse directeuren, maar anderen misschien beter als de man van mijn eigen voorgangster Mieke van Nieuwstadt.
Dick is bijna 64 en vond het een mooi moment om te stoppen. Hoewel, zei hij in zijn afscheidspraatje, hij had nog wel even door willen gaan.
Tijdens zo'n afscheid komen er vaak kanten van mensen naar voren die je in het werk niet zo duidelijk ziet. Zo doet Dick aan zen-meditatie. Dat wist ik vaag wel, maar dat het zo serieus was, wist ik niet. Zijn zen-lerares sprak ook een woordje. Ik had haar al zien zitten, een vrij jonge vrouw, met een volledig kaal hoofd. Dan denk je toch al gauw dat iemand kanker heeft en chemo's ondergaat, maar ze was zen-meesteres en daar hoort ook een kaal hoofd bij. Zo zie je maar weer, niet altijd zo snel een mening klaarhebben, Lianne!
Op het eind van zijn praatje zong Dick een liedje van de Kinks voor ons. Niet al te zuiver, maar toch. Hij deed het toch maar.
Ook dat was verrassend en onverwacht.
Ik hoop dat hij nog vele jaren in goede gezondheid met Mieke mag mediteren en zingen. Het is ze gegund.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten