Nadat ik gisteren weer ben begonnen met schrijven voor mijn blog, heb ik ook besloten het volledig openbaar te maken. Dus je hoeft nu voortaan niet meer in te loggen om mijn blog te kunnen lezen.
Ik aarzel er wel over.
Enerzijds wil ik graag dat vooral mijn collega's van de bibliotheek af en toe mijn blog lezen. En dat doen er nu maar een klein aantal. Ik vermoed dat het inloggen toch een barriere is.
Anderzijds is het nogal wat als iedereen zo maar je blog kan lezen. Daar moet ik me bij het schrijven dan wel wat meer bewust van zijn. En ook al hou ik daar rekening mee, dingen kunnen toch anders uitpakken dan ze bedoeld zijn....
Maar, anderzijds, moet je dan wel weten waar dat blog te vinden is. En dat weten maar weinig mensen. Als ik dat niet breed uitvent zal het wellicht met de vindbaarheid wel meevallen.
Maar nog weer eens anderzijds: je kunt met een openbaar blog wel weer allerlei reacties oproepen, waar je misschien niet zo blij van wordt. Of waar je in elk geval iets mee moet dóen. En dat is enerzijds natuurlijk een goede zaak, maar anderzijds heb ik al genoeg te doen.
En helemaal anderzijds kan ik de toegankelijkheid natuurlijk ook altijd weer inperken.
Gelukkig twijfel ik niet altijd zo....
woensdag 31 juli 2013
dinsdag 30 juli 2013
Aan het werk maar weer!
Een hele maand ben ik vrij geweest. En heb ik dus ook niet op mijn blog geschreven.
Wat een luxe, 4 hele weken vakantie! Met ook nog eens 4 weken zon!
En ook dit jaar dacht ik aan het eind: mijn dagen zitten zo vol met allerlei dingen om te doen, ik heb helemaal geen tijd om te gaan werken!
En nu ik weer aan het werk ben, zijn anderen weg en is mijn takenpakket wat anders dan gebruikelijk: weinig afspraken en taken die normaal door bijvoorbeeld Jopie gedaan worden. Zo open ik nu de post, bekijk de facturen, en ben ik verantwoordelijk voor calamiteiten in het bezettingsrooster. Ook wel eens goed om te zien hoe die dingen werken en hoeveel tijd daar mee gemoeid is. En hoe iedereen elkaar kan helpen door even wat aandacht te besteden aan degenen die een taak moet doen. Vraag je eens af: is dit duidelijk, wat ik hier nu doorstuur? Heb ik voldoende informatie gegeven? Dan hoeft degene die de klus moet afhandelen niet nog eens te bellen of nog iets na te zoeken of te vragen. Scheelt een hoop tijd en energie.
Aandacht, dat is alles wat er even voor nodig is, en betrokkenheid bij elkaars werk. Ik neem het mezelf ook maar weer eens voor, je wordt daar snel toch wat makkelijk in.
Zo en nu maar hopen dat er de komende 2 weken niemand ziek wordt!
Wat een luxe, 4 hele weken vakantie! Met ook nog eens 4 weken zon!
En ook dit jaar dacht ik aan het eind: mijn dagen zitten zo vol met allerlei dingen om te doen, ik heb helemaal geen tijd om te gaan werken!
En nu ik weer aan het werk ben, zijn anderen weg en is mijn takenpakket wat anders dan gebruikelijk: weinig afspraken en taken die normaal door bijvoorbeeld Jopie gedaan worden. Zo open ik nu de post, bekijk de facturen, en ben ik verantwoordelijk voor calamiteiten in het bezettingsrooster. Ook wel eens goed om te zien hoe die dingen werken en hoeveel tijd daar mee gemoeid is. En hoe iedereen elkaar kan helpen door even wat aandacht te besteden aan degenen die een taak moet doen. Vraag je eens af: is dit duidelijk, wat ik hier nu doorstuur? Heb ik voldoende informatie gegeven? Dan hoeft degene die de klus moet afhandelen niet nog eens te bellen of nog iets na te zoeken of te vragen. Scheelt een hoop tijd en energie.
Aandacht, dat is alles wat er even voor nodig is, en betrokkenheid bij elkaars werk. Ik neem het mezelf ook maar weer eens voor, je wordt daar snel toch wat makkelijk in.
Zo en nu maar hopen dat er de komende 2 weken niemand ziek wordt!
zaterdag 29 juni 2013
ModeBiennale
Vandaag ben ik met een oud-collega naar de ModeBiennale in Arnhem (de MoBa) geweest, lekker op stap met de trein, op voor mijn gevoel mijn eerste vakantiedag.
Nu heb ik niet zo veel met mode, en ook niet echt met het thema fetisjisme (schrijf je dat wel zo?), maar de hoofdtentoonstelling is in het bijna nieuwe gebouw van de Bibliotheek Arnhem en dat wilde ik wel heel graag zien. Dan neem je zo'n expositie er graag even bij.
En mooi hoor. Zowel die mode als het gebouw,
De uitgestalde kostuums (hoewel je die eigenlijk niet zo noemen kunt) zijn zo apart en kunstzinnig, dat is geen mode meer. En het gebouw is ook bijzonder.
Hoog en smal, met een grote brede trap aan de zijkant, waarbij je dan telkens in een soort verdieping links af kunt slaan. Een beetje zoals in de bibliotheek van Almere, of in the Tate Modern in Londen, voor wie daar ooit geweest is.
Verder veel, heel veel hout: hoge houten wanden, met hoge houten 'trouwzaaldeuren'. Zelfs het beton is in 'hout'stijl uitgevoerd, met nerf en al.
De ruimtes waar straks de bibliotheek komt waren dichtgetimmerd, maar door de ramen heen kun je je al wel een beeld vormen.
En een heel mooi modern grandcafe op de begane grond.
Dat zal wat reuring geven, straks, als die bibliotheek daar zit.
Daarna kochten we nog een jurkje en dronken we nog een glas witte wijn..... vakantie.
Nu heb ik niet zo veel met mode, en ook niet echt met het thema fetisjisme (schrijf je dat wel zo?), maar de hoofdtentoonstelling is in het bijna nieuwe gebouw van de Bibliotheek Arnhem en dat wilde ik wel heel graag zien. Dan neem je zo'n expositie er graag even bij.
En mooi hoor. Zowel die mode als het gebouw,
De uitgestalde kostuums (hoewel je die eigenlijk niet zo noemen kunt) zijn zo apart en kunstzinnig, dat is geen mode meer. En het gebouw is ook bijzonder.
Hoog en smal, met een grote brede trap aan de zijkant, waarbij je dan telkens in een soort verdieping links af kunt slaan. Een beetje zoals in de bibliotheek van Almere, of in the Tate Modern in Londen, voor wie daar ooit geweest is.
Verder veel, heel veel hout: hoge houten wanden, met hoge houten 'trouwzaaldeuren'. Zelfs het beton is in 'hout'stijl uitgevoerd, met nerf en al.
De ruimtes waar straks de bibliotheek komt waren dichtgetimmerd, maar door de ramen heen kun je je al wel een beeld vormen.
En een heel mooi modern grandcafe op de begane grond.
Dat zal wat reuring geven, straks, als die bibliotheek daar zit.
Daarna kochten we nog een jurkje en dronken we nog een glas witte wijn..... vakantie.
woensdag 26 juni 2013
raadsvergadering in Renkum
Vanavond is er weer een raadsvergadering in de gemeente Renkum. In juni komt altijd de voorjaarsnota aan bod. Daarin geeft het Collega aan hoe het gaat met de plannen, de bezuinigingen en de financiele stand van zaken.
Op een paar punten komt de bibliotheek ook weer aan bod: een schets van de ontwikkelingen in het kader van de opgelegde bezuinigingen, de sluiting van Doorwerth, tzt de verhuizing van Renkum.
Daar stellen fracties dan weer vragen over die de ambtenaar voorafgaand aan de vergadering moet beantwoorden.
Ik ben altijd verbaasd over die vragen: vorig jaar heb ik in een heldere notitie uitgebreid uit de doeken gedaan wat wij zouden gaan doen als de voorgestelde bezuinigingen door de Raad zouden worden vastgesteld. De Raad heeft de bezuinigingen vastgesteld, op de laatste extra 50.000 na.
Nu gaan wij dus doen wat er in die notitie stond. En nu stellen raadsleden daar vragen over.
Maar eens kijken wat de wethouder daar op gaat zeggen....
Op een paar punten komt de bibliotheek ook weer aan bod: een schets van de ontwikkelingen in het kader van de opgelegde bezuinigingen, de sluiting van Doorwerth, tzt de verhuizing van Renkum.
Daar stellen fracties dan weer vragen over die de ambtenaar voorafgaand aan de vergadering moet beantwoorden.
Ik ben altijd verbaasd over die vragen: vorig jaar heb ik in een heldere notitie uitgebreid uit de doeken gedaan wat wij zouden gaan doen als de voorgestelde bezuinigingen door de Raad zouden worden vastgesteld. De Raad heeft de bezuinigingen vastgesteld, op de laatste extra 50.000 na.
Nu gaan wij dus doen wat er in die notitie stond. En nu stellen raadsleden daar vragen over.
Maar eens kijken wat de wethouder daar op gaat zeggen....
dinsdag 25 juni 2013
Weggezapt kind
Vanavond, aan het begin van de avond, keek ik televisie en nam zo ook, zoals zo vaak, een reclameblok mee. Halverwege was er een 'reclame' van Care for children. Nogal confronterend: een ziek, ondervoed kindje in beeld, met een blind oogje. Later nog een paar zeer magere kindjes, aan infuusjes, met zwoegende ademhaling. Daarover heen een stem die zei te begrijpen dat wij als kijkers hier niet zo op zaten te wachten , maar dat deze kinderen nu toch echt acuut onze hulp nodig hebben.
Ik kon me daar niet aan onttrekken. Ik wilde opspringen en geld overmaken, maar ik deed het niet. In mijn hoofd gingen allerlei vragen rond: care for children? Ken ik dat? Is dat betrouwbaar? Ik geef al aan Unicef , is dat niet beter? E zijn zo veel van deze organisaties, welke moet ik kiezen? En geef ik niet al genoeg, met ook artsen zonder grenzen en amnesty?
Ik kon er niet meer tegen. Ik heb weggezapt........ Maar dat zit me dan ook weer zo dwars....
Ik kon me daar niet aan onttrekken. Ik wilde opspringen en geld overmaken, maar ik deed het niet. In mijn hoofd gingen allerlei vragen rond: care for children? Ken ik dat? Is dat betrouwbaar? Ik geef al aan Unicef , is dat niet beter? E zijn zo veel van deze organisaties, welke moet ik kiezen? En geef ik niet al genoeg, met ook artsen zonder grenzen en amnesty?
Ik kon er niet meer tegen. Ik heb weggezapt........ Maar dat zit me dan ook weer zo dwars....
maandag 24 juni 2013
van uitstel....
Er zijn van die dingen die je alsmaar niet doet, terwijl je weet dat ze moeten, of nodig zijn, of wenselijk, of verstandig, of zelfs gewoon slim en leuk.
En toch komt het er niet van.
Totdat er dan ineens een aanleiding of tijdsdruk of iets anders is, waardoor je het toch doet.
Zo moet ik al een tijdje de gemeentes bellen om een voorlichtingsavond richting de politieke partijen vast te leggen. Want de verkiezingen komen er aan, en ook weer nieuwe bezuinigingen (zie de landelijke 6 miljard) dus het is hard nodig om onze politieke partijen te vertellen dat hun bibliotheek al bezig is met het op poten zetten van het minimum scenario. E#n dat er dus echt niets meer af kan. En ik wil ze natuurlijk ook de grote stappen laten zien die we, vooralsnog vooral in Rheden, gezet hebben met de verhuizing van Velp en straks in Rheden. Maar ik kom er maar niet toe om te bellen. Omdat ik eigenlijk niet precies weet hoe ik dat het beste aan kan pakken, omdat ik nog even aan het wachten ben op een samenwerkingspartner die misschien weer samen iets wil doen, omdat ik weet dat er een hoop werk aan vast komt te zitten ....
Deze week ga ik het doen: ik bel gewoon de griffie en vraag wat de beste route is, laat me vast op een datum inroosteren en zorg tegen die tijd voor een goed verhaal! Kom op!
Deze week heb ik ook eindelijk, na jaren, mijn museumjaarkaart binnen gekregen. Ik kan het wel!
En toch komt het er niet van.
Totdat er dan ineens een aanleiding of tijdsdruk of iets anders is, waardoor je het toch doet.
Zo moet ik al een tijdje de gemeentes bellen om een voorlichtingsavond richting de politieke partijen vast te leggen. Want de verkiezingen komen er aan, en ook weer nieuwe bezuinigingen (zie de landelijke 6 miljard) dus het is hard nodig om onze politieke partijen te vertellen dat hun bibliotheek al bezig is met het op poten zetten van het minimum scenario. E#n dat er dus echt niets meer af kan. En ik wil ze natuurlijk ook de grote stappen laten zien die we, vooralsnog vooral in Rheden, gezet hebben met de verhuizing van Velp en straks in Rheden. Maar ik kom er maar niet toe om te bellen. Omdat ik eigenlijk niet precies weet hoe ik dat het beste aan kan pakken, omdat ik nog even aan het wachten ben op een samenwerkingspartner die misschien weer samen iets wil doen, omdat ik weet dat er een hoop werk aan vast komt te zitten ....
Deze week ga ik het doen: ik bel gewoon de griffie en vraag wat de beste route is, laat me vast op een datum inroosteren en zorg tegen die tijd voor een goed verhaal! Kom op!
Deze week heb ik ook eindelijk, na jaren, mijn museumjaarkaart binnen gekregen. Ik kan het wel!
vrijdag 21 juni 2013
De Klipper
Vanochtend een volgende bespreking gehad in het kader van het ' nieuwe kulturhus' in oosterbeek. We willen naar een nieuwe bredere samenwerking tussen solidez en de bibliotheek, waarbij het gebouw als een echt Kulturhus moet gaan functioneren. We zullen wel moeten ook, overigens, want de manier waarop we nu samenwerken levert geen meerwaarde voor de partners op en zal uiteindelijk steeds minder bezoekers trekken.
De werknaam van het gebouw is De Klipper. Een 4 master zeilboot, mooi imposant schip, dat hoge golven aankan. Dat een bemanning nodig heeft die goed op elkaar is ingespeeld, die snel van koers kan veranderen. Dat vind ik wel een goede vergelijking met wat we willen worden.
We definiëren een paar lijnen waarlangs activiteiten kunnen worden georganiseerd of gefaciliteerd: de Klipper als vrijplaats, waar je niets hoeft, waar je gewoon kunt zijn, waar oppikt wat je zelf uitkiest. De Klipper als werkplaats, waar er wordt gewerkt aan werk, waar we gaan werken met mensen die wat extra aandacht en begeleiding nodig hebben. De Klipper als leerplaats, waar cursussen worden gegeven enz., de Klipper als inspiratieplaats, waar je op je eigen manier, met je eigen activiteit inspiratie ophaalt, bv. door literatuur, of door te biljarten of te bingoen. En de Klipper als vraag- en informatiebaak, waar je met al je vragen op allerlei terreinen terecht moet kunnen.
Prima ideeën, na de zomer gaan we met de medewerkers van onze organisatie om tafel zitten, want die gaan het samen doen! Scherp op de golven! Hebben wij mensen met zeilervaring?
De werknaam van het gebouw is De Klipper. Een 4 master zeilboot, mooi imposant schip, dat hoge golven aankan. Dat een bemanning nodig heeft die goed op elkaar is ingespeeld, die snel van koers kan veranderen. Dat vind ik wel een goede vergelijking met wat we willen worden.
We definiëren een paar lijnen waarlangs activiteiten kunnen worden georganiseerd of gefaciliteerd: de Klipper als vrijplaats, waar je niets hoeft, waar je gewoon kunt zijn, waar oppikt wat je zelf uitkiest. De Klipper als werkplaats, waar er wordt gewerkt aan werk, waar we gaan werken met mensen die wat extra aandacht en begeleiding nodig hebben. De Klipper als leerplaats, waar cursussen worden gegeven enz., de Klipper als inspiratieplaats, waar je op je eigen manier, met je eigen activiteit inspiratie ophaalt, bv. door literatuur, of door te biljarten of te bingoen. En de Klipper als vraag- en informatiebaak, waar je met al je vragen op allerlei terreinen terecht moet kunnen.
Prima ideeën, na de zomer gaan we met de medewerkers van onze organisatie om tafel zitten, want die gaan het samen doen! Scherp op de golven! Hebben wij mensen met zeilervaring?
donderdag 20 juni 2013
Medewerkers
Medewerkers zijn in een organisatie zowel de kracht als de zwakte. Dat geldt ook voor ons. Natuurlijk hebben we ook een goede collectie nodig, en een aantrekkelijke presentatie helpt ook veel, maar de kwaliteit van onze mensen is doorslaggevend en bepaalt uiteindelijk ons succes.Want die medewerker zorgt er grotendeels voor dat een klant terug komt, dat een klant net dat beetje meer krijgt dan 'bij een ander' , dat een klant vertrouwen krijgt in de bibliotheek als partner, en daar ook wat voor over heeft.De medewerker is daarmee ook meteen onze Achilleshiel. Want als de medewerker geen kwaliteit levert, ziek wordt, of gewoon niet beschikbaar is, hebben we een probleem. En dat kun je in kleine teams nog wel opvangen, maar als er een-op-een dienstverlening moet worden geleverd aan bijvoorbeeld scholen, dan wordt dat heel lastig.Dus in deze tijden van grote werkloosheid en crisis, moet ik constateren dat er geen goede, ervaren, direct inzetbare mediacoaches te vinden zijn, die op korte termijn een halve FTe zelfstandig kunnen oppakken.Misschien ook wel wat veel gevraagd .
Abonneren op:
Posts (Atom)