Iedereen heeft die wel eens, denk ik, slapeloze nachten. Ik heb ze regelmatig, soms erg, soms een beetje. En in de loop der jaren wen je ook zeer aan nachten die niet zo goed zijn, die je niet in één ruk door slaapt. In de tijd dat je echt kleine kinderen hebt is dat nauwelijks het geval. En dat komt tegenwoordig ook weer zelden voor.
Deze week had ik weer zo'n nacht, waar je dan echt last van hebt overdag.
Om half 11 naar bed, redelijk normale tijd, en dan om half één weer wakker.
Uurtje draaien, lichtje aan, even lezen, even plassen, weer een half uurtje draaien, hazenslaapje van ongeveer een uur en dan weer wakker. Half uurtje draaien, even lezen, in slaap sukkelen, maar toch weer wakker. En steeds die klok: half 2, kwart voor 3, 10 voor half 4.....
En dan gaat de wekker om half zeven en voelt het alsof er een rol watten om je hoofd gewikkeld is.
Allerlei adviezen geven mensen:
1. niet drinken voor het slapen gaan (kan..), juist wel een klein slaapmutsje (graag!)
2. eruit als je langer dan 10 minuten wakker ligt, even lopen, even wat warme melk drinken (brrrr, doe ik nooit)
3. meditatieoefeningen doen, beginnend bij je tenen (werkt soms bij mij echt goed, maar soms ook helemaal niet)
4. even lezen (doe ik altijd, lijkt toch echt te helpen. Alleen beklijft het boek dan niet meer zo goed, zodat ik regelmatig een boek nog een keer lees)
5. je man/vrouw/partner wakker maken om even te overleggen wat je het beste kunt doen tegen de slapeloosheid (heel goed idee!)
6. een pilletje slikken (echt niet!)
Ik probeer het maar te accepteren. Het is zoals het is. Gewoon even een "wollen" dag daarna en de volgende nacht lukt het meestal wel weer redelijk.
Dus aan echte slapeloosheid leid ik niet. Dat lijkt me pas echt erg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten