Gisteravond was ik, in het gezelschap van 2 leden van onze Raad van Toezicht, naar een bijeenkomst over Kansen in samenwerking in Apeldoorn. Georganiseerd door de Rijnbrinkgroep, dus 'tout' Rijnbrinkgroep, Gelderland en Overijssel was aanwezig. Met hun RvT- of bestuursleden. Dat laatste komt niet vaak voor, maar het is toch fijn als ook van die kant op een wat andere wijze geïnvesteerd wordt in de processen die wij aan het lopen zijn.
Want dat beluisterde ik wel: ondanks alle doemscenario's die men vertelde en ondanks alle aanwijzingen die nog heel goed op te volgen zijn, concludeerde ik voorzichtig dat we best wel de goede keuzes aan het maken zijn.
Gelukkig maar, want als je toch nog helemaal niet die kant op aan het ontwikkelen bent, dan wordt je best wel zenuwachtig, als directeur, denk ik.
En dat is dan ook meteen een beetje mijn punt van kritiek. Voor zover ik weet zijn lokale bibliotheken allemaal al lang bezig met het zoeken en vinden van samenwerkingsverbanden. Met vallen en opstaan. Maar gewoon omdat we weten dat we het alleen niet meer redden.
En in die zin bood de bijeenkomst wel weer even het zicht op waaróm we dat doen, maar niet veel nieuwe perspectieven. Terwijl de behoefte, in elk geval bij mij, nu vaak heel praktisch gaat over hóe we het moeten doen.
Hoe zorgen we er voor dat er goede, zakelijke afspraken liggen? Hoe gaan we om met verschillen in organisaties, terwijl intensieve samenwerking wordt beoogd? Hoe doe je ook soms gewoon stapjes terug, terwijl je juist zo trots was op wat je hebt bereikt?
Dat zijn de vragen die mij soms bezig houden. Niet omdat wij het zo vreselijk goed doen, maar omdat anderen net iets minder ver zijn of zich anders hebben ontwikkeld.
Steekwoorden van één van de sprekers: vertrouwen en respect. Dat zijn inderdaad wel basisvoorwaarden voor samenwerking.
Samenwerken is soms ook gewoon slikken. denk ik...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten