Politiek

De dagen zijn op dit moment gevuld met politiek. Landelijk, bijna de hele dag zijn de algemene beschouwingen te volgen. Ik werk, dus ik mis er veel van, maar het gaat er soms heftig aan toe begrijp ik wel.
Maar ook lokaal waren gisteravond de gemoederen behoorlijk verhit.
Het ging (weer eens) over 3b4. Het College besloot vlak na de zomer het plan waar de gemeenteraad ja of nee tegen moest zeggen niet aan de gemeenteraad voor te leggen. Dat betekent eigenlijk dat ze zelf besluiten om het niet door te laten gaan. Ze geven de Raad daar dan in feite geen stem meer in. En dat riep natuurlijk allerlei vragen op. Verder bleek dat er over dat besluit met een beperkt aantal raadsleden (allemaal uit de grote coalitiepartijen) vooroverleg is geweest. En dus niet met een aantal raadsleden die al sinds jaar en dag deel uit maken van de Klankbordgroep 3b4 en het plan steeds op de voet gevolgd hebben. Die waren daar ontevreden over en snapten het ook niet.
GemeenteBelangen (een kleine lokale partij in Renkum, 2 zetels) maakt onderdeel uit van de coalitie, zonder dat ze een wethouder leveren. Dat kan. Maar ze zijn niet bij dat vooroverleg gevraagd. Dus voelden ze zich niet serieus genomen als coalitiepartner. En zegden ze gisteren dus hun samenwerking op. Ze stapten uit de coalitie, zoals dat dan heet.
Reuring alom.
Na ruim 3 uur praten was er nog geen zicht op een soort van oplossing. De burgemeester heeft toen (ongebruikelijk begrijp ik) de fractievoorzitters bij elkaar geroepen, die toen gezamenlijk een motie hebben opgesteld. Waardoor de zaak uit de impasse was. In die motie staat dat het College opnieuw moet gaan kijken, samen met de toekomstige gebruikers van 3b4, die al jaren samen praten als Platform, of er toch niet een oplossing te vinden is voor het verwachte financiële tekort. Van maar liefst €70.000 op een jaarlijkse exploitatie van €950.000. Dat moet toch lukken zou je zo denken....
Je komt er nooit precies achter wat nu de beweegredenen van het College zijn geweest om dit zo aan te pakken. Maar in feite zijn we terug bij een soort van af: weer onderzoeken, weer overleggen, nog eens kijken of het echt niet kan.
Alleen GemeenteBelangen hield op dit punt de rug recht en stemde tegen de motie: er was volgende Hermine van de Berg al zo lang gepraat, dit zou verder niets nieuws opleveren. Ik vond dat standvastig.

Vriendschappen

Dit weekend was ik op stap met een groep vrouwen die elkaar hebben leren kennen tijdens de zwangerschapsgymnastiek. Onze gezamenlijke kinderen die toen zijn geboren zijn nu allemaal 27 jaar oud. We zijn heel verschillend, deze 9 vrouwen. Niet iedereen heeft werk, niet iedereen is hoog opgeleid, niet iedereen heeft nog een partner. Maar we hebben dus wel allemaal kinderen, in en rond dezelfde leeftijd. En die 27 jaar maken dat je ondanks alle verschillen vooral heel veel gezamenlijke geschiedenis hebt.
We kennen, in elk geval van de verhalen, elkaars mannen en de daarbij horende eigenaardigheden (:-)). Niet alles is met alle kinderen altijd over rozen gegaan en ook daar weten we elkaar te vinden en de steunen. We accepteren elkaar in onze verschillen en respecteren elkaar in onze kwaliteiten. En elk jaar wordt dat tijdens dit 'meidenweekend' weer heel erg duidelijk.
Niets hoeft, alles mag, er is een programma, waar we allemaal ons best voor doen. Dus tuften we dit jaar door Edam op een freewheler, gingen we met een bootje door de grachten van Alkmaar, bezochten we een uitvoering van twee singer/songwriters en natuurlijk aten en dronken we te veel.
Ik hoop echt dat we dit nog veel jaar in goede gezondheid kunnen blijven doen!

Voetbal

Ik hou er eigenlijk niet zo van, van voetbal. En toch kan ik zeer fanatiek deskundig commentaar leveren. Vind ik zelf tenminste. Over het algemeen zeer tot ergernis van de andere aanwezige(n) in de kamer. Ajax is bezig. Gedoodverfde verliezer tegen Barcelona. De commentator blijft hoopvol, voorlopig bij 0-0. Ik kijk even mee.
Maar besluit dan toch dat ik er eigenlijk niets aan vind. Dus maar even mijn blog, over niets interessants dus vandaag...
En net als ik afsluit is daar het doelpunt tegen. Sneu. Volgens de commentator konden ze er niets aan doen.

Lange dagen...

Soms heb je van die lange dagen, met veel overleg en veel werk.
Dit was er zo een.
Vanochtend was ik al om 8.00 uur in de Poort van Doorwerth, voor een kort overleg met Solidez, over de investeringskosten voor de inhuizing van de bibliotheek naar het Dorpshuis.
Daarna snel naar Oosterbeek voor het educatie-overleg met de lees/mediacoaches en de specialisten. Altijd een volle agenda, iedereen heeft elkaar veel te vertellen, er moet veel afgestemd worden. We zijn nog redelijk zoekende met elkaar. En er komt ook altijd weer werk uit voort.
Daarna meteen samen met Astrid de financiele rapportage besproken met onze tijdelijke controller. Annemarie vervangt vanuit SLS Edwin, die deze zomer een herseninfarct heeft gehad en volop aan het revalideren is. We bespraken ook alle mogelijkheden die we nog zien om een extra bezuiniging voor de gemeente Rheden in te vullen. De wethouder heeft om die input gevraagd omdat de gemeente Rheden weer fors moet bezuinigen en wij daarbij weer in beeld zijn.
Dat liep door tot na de lunch, die bestond (net als altijd) uit 2 boterhammetjes met kaas, gegeten aan de tafel, al lezend in de mail.
Daarna een gesprek over de collecties voor de bibliotheken op school. Dat moeten we structureler gaan aanpakken en we hebben nu een idee hoe. Vervolgens nog snel even naar de gemeente Renkum om de financien voor Doorwerth nog even aan de ambtenaar voor te leggen. Het lijkt er op dat we wel op wat incidentele subsidie kunnen rekenen, dus moet er deze week nog een aanvraag voor ingediend worden.
En toen moest ik ook nog overblijven omdat er vanavond een PvdA-avond is in en over Doorwerth. Waar de wethouder komt spreken en waar vast het een en ander over het sluiten van de bibliotheek gezegd zal gaan worden.
So much voor mijn Ying....

De waarde van kunst

Deze week bezocht ik met vrienden de Franse plaats Lens, dicht bij de Belgische grens. Daar is een nieuw museum geopend, waarin een deel van de collectie van het Louvre als vaste collectie wordt getoond. Een soort dependance.
Erg mooi gebouw, heel licht en ruimtelijk. De kunst is chronologisch opgesteld, los in een grote brede soort van gang. Je kunt er slingerend door heen lopen en komt dan Arabische, Aziatische, westerse kunst tegen, schilderijen, beeldhouwwerken, reliëfs, schalen en glaswerk. In heel mooie vitrines, met heel mooi licht.
Echt een plezier om doorheen te slenteren.
Wij hebben er een soort van gewoonte van gemaakt om ons achteraf af te vragen welke kunstobjecten wij nu zo mee naar huis zouden willen nemen. Ieder één, anders wordt het thuis ook zo vol.
Grappig wat daar dan elke keer weer uit komt.
Ik koos dit keer voor een zeer oud, bijna prehistorisch beeldje, van twee soorten steen, een soort oermoeder. Erg mooi, enorm oud en toch eigenlijk heel modern. Han koos voor een schilderij, een stadsgezicht.
Verder hoefden we eigenlijk niets, de rest was ook mooi, maar dit zouden we wel willen hébben.

En verder boften we met de tijdelijke expositie van het werk van Rubens en liepen we zo tegen de nieuwe koningin van België aan! Wat me overigens wel door een medewerkster verteld moest worden.....

Een geval van jammer!

Woensdagavond was de presentatie voor de raadsleden van Rheden en Rozendaal. De opkomst was boven verwachting, uit beide gemeenten waren de wethouders aanwezig en van bijna alle partijen vertegenwoordigers. Ook vanuit de collega's was veel belangstelling. Wat fijn was, omdat er zo af en toe vanuit de dagelijkse praktijk op vragen van raadsleden ingegaan kon worden.
Ik hoorde van verschillende mensen terug, dat mijn verhaal helder en duidelijk was, dat de lijn goed zichtbaar was en dat ik het 'ontspannen en zelfverzekerd' vertelde. Fijn. Veel meer kun je tijdens zo'n avond niet willen. Je weet natuurlijk nooit of het zoden aan de dijk zet mbt mogelijke bezuinigingen, maar je moet je verhaal wel vertellen.
Omdat ik er van uit ga dat ik op het punt van lobbyen richting de raadsverkiezingen nog wel wat te leren heb, had ik mij opgegeven voor een VOB-bijeenkomst voor directeuren. Over hoe de bibliotheek zich kan voorbereiden op die verkiezingen, hoe ze haar netwerk kan inzetten enz.
Misschien heb ik mezelf en wat ik al weet onderschat. Maar tijdens die bijeenkomst kreeg ik het gevoel dat de presentatoren dachten dat ze met een stel echte beginners om tafel zaten. Enorme open deuren en brede algemene bekendheden werden als 'de nieuwe waarheid' en 'innovatieve tips en truks' gebracht: weet u waar de willekeurige burger aan denkt bij het woord Bibliotheek? Aan boeken! En weet u waar een wethouder meestal aan denkt: Ja zeker, ook aan boeken!
Duuuuh. Nee, dat wist ik nog niet......
En inderdaad: vraag niet altijd om geld, zorg dat je zo veel mogelijk free publicity krijgt, laat je gezicht zien en zorg dat mensen je kennen. Ja hoor.....
Ik ben ik de pauze weggegaan. Echt zonde van mijn tijd en wat mij betreft een flinke misser van de VOB door haar directeuren  zo te onderschatten.
Echt jammer!

Praten tegen niemand

Volgend jaar zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen. Dat betekent dat de politieke partijen zich weer opmaken voor hun onderlinge strijd om de gunst van de kiezer. En in de lokale politiek gaat het dan om heel dichtbije, lokale zaken.
En dus is dit ook de tijd om de verschillende lokale partijen te winnen voor onze goede zaak: de bibliotheek!
Daarom ben ik al een tijdje bezig met het maken van een presentatie voor gemeenteraadsleden, die voor Rheden en Rozendaal is morgen in de nieuwe bibliotheek van Velp.
Dat is natuurlijk op zich al een goede binnenkomer, want ik durf te wedden dat de meeste raadsleden er nog niet of nauwelijks geweest zijn.
Het doel van mijn verhaal is natuurlijk uiteindelijk de aanwezige raadsleden er van te overtuigen dat de rol van de bibliotheek in hun gemeenten heel belangrijk is en dat we nu echt wel voldoende hebben bezuinigd! Meer kan er niet af, als je tenminste de inhoudelijke uitgangspunten over nut en noodzaak van een bibliotheek in je gemeente onderschrijft.
Ik heb een verhaal over brede ontwikkelingen in de samenleving en spits het dan later toe op Rheden en Rozendaal. Ik heb geloof ik 22 dia's. Dat is redelijk veel. Ik moet het nu een keer hardop oefenen om te weten hoe lang ik daar dan over doe. En daar dan wat van aftrekken, want in het echt praat ik nog steeds vaak te snel.
Dat oefenen geeft altijd een beetje rare situaties. Want ik kan dat niet in stilte, dus zit ik in mijn kantoor of thuis hardop een verhaal te houden tegen niemand.
En dat dan wel een paar keer, omdat ik het echt in mijn hoofd wil hebben en maar af en toe op het papier wil kijken.
Soms komt er dan iemand informeren tegen wie ik daar toch zo aan het oreren ben. Tegen niemand dus...

Moeder van de bruid!

Vrijdag was het dan eindelijk zo ver. Precies een jaar geleden vroeg hij haar ten huwelijk, dus dat duurt dan toch wel lang voor we dan nu eindelijk naar het stadhuis trokken.
En wat was het een mooie dag!
Alles was goed: weer goed, haar goed, jurk goed, trouwambtenaar prima, trouwlocatie schitterend, eerste trouwfoto's ook geweldig, eten goed, speechje prima, feest goed.
Vanochtend vroeg hebben we ze naar Schiphol gebracht, voor de huwelijksreis. Zo fijn om dan te zien en te horen hoe ze er zelf ook echt heel erg van genoten hebben. Want daar gaat het om natuurlijk: al die goede herinneringen van zo'n dag helemaal in het middelpunt van de belangstelling staan. Een gelukkige dag voor hen beiden, dat straalde er van af. Met een hele grote groep vrienden en familie om hen heen.

In elk geval een goede basis.